Zoeken
  • Heleen Reedijk

Je ogen zijn de spiegel van je ziel

Wanneer heb jij jezelf voor het laatst echt gezien? Sommigen van ons staren dagelijks naar een scherm in online vergaderingen … zo ook ik … Ik kijk naar mijn haar, naar mijn gezicht, vooral naar mijn uiterlijk. Dat varieert nogal…. de ene keer zie ik een glimlach, de andere keer alleen de wallen onder mijn ogen, er is van alles te zien aan de buitenkant….maar hoe zit het met de binnenkant? De buitenkant weerspiegelt maar al te vaak niet wat we aan de binnenkant voelen. Mede omdat we sociale dieren zijn en ons daar gemakkelijk op aanpassen. Wat als je naar jezelf kijkt, zonder oordeel, hoe zou dat voor je zijn?


Vaak kijken we naar de ander, een seconde, iets langer. En ook dan staan de gedachten niet stil. "Kijk je lang genoeg, kijk je te lang, kijk je überhaupt iemand aan of kijk je maar snel weg om de blik van de ander niet te hoeven zien…" Kijk je naar de ander om diegene echt te zien of kijk je naar de ander om te oordelen over de ander of nog meer te oordelen over jezelf?


Je ogen zijn de spiegels van je ziel. Als je weleens een oefening hebt gedaan om een ander persoon voor langere tijd aankijken, heb je waarschijnlijk ervaren dat je door allerlei gedachten, lagen en emoties heen gaat. Uiteindelijk verzacht de blik naar de ander. Deze oefeningen worden als intens ervaren omdat het inzicht geeft over jezelf en ook een verdieping brengt met de ander. Alle gedachten die door je hoofd vliegen hebben zowel met jezelf als met de ander te maken.


Wat als je alleen jezelf zou zien en die oefening met jezelf zou doen. Dus niet alleen naar de buitenkant kijkt maar van buiten naar binnen kijkt met je ogen open. Jezelf echt gaan aankijken. Dat klinkt best spannend toch? Dat is het ook, waarschijnlijk heb je er nu al gedachten bij. Laat ze voor wat ze zijn en probeer het eens.


Pak maar een spiegel en kijk jezelf eens een minuut bewust aan. Of 5 minuten, wat jij wilt. Jezelf aankijken is een intense ervaring, en wellicht nog intenser dan iemand anders aankijken, namelijk de enige die er is, ben jij. Probeer het eens, pak een spiegel, haal een paar keer diep adem met je ogen dicht. Open je ogen en kijk eens wat je ziet. Focus je alleen op je ogen. Je ogen zijn het meest oprechte deel van je gezicht, je ogen kunnen niet faken of maskers opzetten.


Wat zie je in je ogen? Is het boosheid, vriendelijkheid, tevredenheid, vragend, zoekend, kijkend, starend, blijheid, wat het ook is, het zijn jouw ogen die je daar ziet.

Jouw spiegel van jouw ziel. Hoe langer je jezelf aankijkt, hoe meer je gaat voelen wat je blik met je doet. Er kunnen van allerlei gedachtes opkomen, laat ze er zijn, je hoeft er niks mee. Het geeft je een beeld van hoe je naar jezelf kijkt.


Er kunnen emoties opkomen en je kan het in je lijf gaan voelen. Kan je het volledig toelaten wat er op dat moment komt, zonder te oordelen en vooral zacht te zijn naar jezelf. Je zult merken dat als je deze oefening vaker doet, je gedachten stiller worden en je milder naar jezelf kijkt. Bedank jezelf altijd aan het einde van de oefening, je bent een stuk bewuster geworden van je spiegelbeeld.


Bij mezelf merk ik dat hoe langer ik de oefening doe, ik steeds meer ga zien. Diepte, donker, licht, zachtheid, er komt van alles voorbij. Ik sluit af met een lief woord of zin en een glimlach. Voel ik die op dat moment niet? Dan is het wat het is en ook dat mag er zijn :-)



15 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven